*zelfregie
  • Afdrukken
>> Welkom op zelfregie.com / Uitwisseling van informatie, ervaringen en kennis over versterking van het zelfregulerend vermogen |

Welkom bij Zelfregie.com

Mag ik me voorstellen: ik ben Gerard Donkers, doctor in de psychologie, sociologie en pedagogie. Ik ben werkzaam geweest als groepswerker in de sociaal-pedagogische hulpverlening, als hulpverlener in het maatschappelijk werk en als docent in het hoger beroepsonderwijs. Daarnaast heb ik 21 jaar ervaring opgedaan in het werken met werkende (en werkloze) jongeren in het kader van de FNV-jongerenbeweging. Ongeveer dertig jaar gaf ik colleges aan de AVANS-hogeschool in 's-Hertogenbosch. In 1999 promoveerde ik op de methodiek van het maatschappelijk werk. Momenteel ben ik, naast mijn werk als auteur en onderzoeker, als docent verbonden aan verschillende masteropleidingen op het gebied van Sociale Interventie. Binnen de Kring Andragologie van de Universiteit van Amsterdam verzorg ik masterclasses aan gemeentes en organisaties op het gebied van zorg, welzijn en dienstverlening. Deze masterclasses hebben de vorm van leerwerkplaatsen en worden gegeven onder de titel 'Zelfregie voor organisaties in transitie'. Ook ben ik sinds kort lid van het college van bestuur van de Kring Andragologie van de universiteit van Amsterdam. 

Wat wil ik met deze website?

Met deze website wil ik leidinggevenden en uitvoerende professionals, en in het verlengde van hen ook burgers en cliënten in het algemeen, ondersteunen in de reflectie op zichzelf, de ander en de samenleving in het licht van hun eigen waarden, doelen en verlangens. Met de website hoop ik een kleine bijdrage te leveren aan versterking van de zelfregie van mensen, voorzover die zelfregie gericht is op versterking van het eigen persoonlijk functioneren en op verbetering van de sociale kwaliteit van de samenleving. Versterking van het zelfregulerend en zelforganiserend vermogen van mens, organisatie en samenleving wordt heden ten dage door velen gezien als een centrale opdracht van vernieuwend beleid. In veel mensgerichte beroepen komt versterking van zelfregie in menselijke verhoudingen naar voren als een centraal sturingsconcept van sociale verandering. Ik voel me verbonden met al die wetenschappers, professionals en vrijwilligers die zich voor dit belangrijk hedendaags maatschappelijk project inzetten.

Maar ik wil ook kritische vragen blijven stellen bij deze ontwikkeling. Denk aan vragen als:
- Is de term 'zelfregie' of 'zelfsturing' wel dekkend voor het sociale domein?   Is het jasje voor de sociale beroepen niet te eng?
- Is zelfregulering niet te veel een eenzijdig psychologisch en te weinig een   sociologisch of systemisch handelingsbegrip?
- Sluit zelfsturing niet te sterk aan bij de moderne mythe van het rationele individu dat zijn leven helemaal in de hand zou (moeten) hebben en niet meer afhankelijk is of mag zijn van anderen? Is het begrip dus niet te individualistisch?
- Gaat de nadruk op versterking van zelfregie juist niet ten koste van de kwetsbaren en zwakkeren in onze samenleving? 

En zo stelt u zichzelf wellicht nog wel meer kritische vragen bij dit onderwerp. 

Met behulp van praktijkgericht onderzoek heb ik de laatste twintig jaar het thema van de zelfregie verder uitgediept en geschikt proberen te maken voor het sociale domein. Ik heb het voorstel gedaan voor een
sociaal-constructieve benadering van veranderen. Mijn boek Grondslagen van veranderen, naar een methodiek zonder keurslijf (Boom Uitgevers Den Haag 2010) is een introductie in verschijnsel, achtergronden en kenmerken van deze veranderkundige benadering. Het boek eindigt met een reflectiemodel dat bestaat uit negen basiscompetenties en basiscondities van social changing.
In mijn laatste boek Zelfregie terug in het werk (SWP 2015) heb ik dit reflectiemodel verder uitgewerkt naar professionalisering en organisatie-en netwerkontwikkeling. 

 

Dit reflectiemodel is een geschikt hulpmiddel gebleken om het eigen handelen als cliënt, vrijwilliger, professional, team van professionals en organisatie kritisch te volgen, te evalueren, te beoordelen en te verbeteren. De waarde ervan is vooral gelegen in het opsporen van eenzijdigheden in details van iemands gedrag en in het zoeken naar een bevredigende samenhang tussen verschillende tegenpolen in de manier van omgaan met zichzelf, elkaar, de organisatie en de samenleving.
Het model is uitgetest bij professionals en organisaties in maatschappelijk werk, culturele en maatschappelijke vorming, sociaal-pedagogische hulpverlening, bij zorg en welzijn van gemeentes en in het middelbaar en hoger beroepsonderwijs.

De bedoeling van deze website is een podium te zijn voor 
uitwisseling van kennis en ervaring op het gebied van versterking van zelfregie en voor informatie over ontwikkelingen op dit kennisgebied.
Ik hoop dat velen zich voelen aangesproken door de hier gepresenteerde open benadering van veranderen en mee willen denken in het uitdiepen, bekritiseren en ontwikkelen ervan. Mogelijk kunnen rond dit inspirerend concept van zelfregie nieuwe bruggen worden geslagen tussen disciplines, beroepen, methodieken en werkvelden.

De Minotaurus

Boven deze pagina staat een schilderwerk van Bettine Uhe. Het heet De Minotaurus: de stier van Minos. De legendarische koning Minos regeerde rond 2000 voor Christus op Creta. Volgens het verhaal werd zijn vrouw, de koningin, verliefd op een witte stier die uit de zee opsteeg. Koning Minos gaf opdracht een houten koe om de koningin heen te bouwen, zodat het beest haar niet kon verwonden en zij ermee kon vrijen. Een monster werd geboren, de Minotaurus. Hij werd in het hart van een speciaal voor hem gebouwd labyrinth vastgehouden. Ieder jaar moest Athene zeven zonen en zeven dochters aan koning Minos leveren om het beest te voederen. Zij moesten het labyrinth in en werden door het afschuwelijke monster opgegeten. Niemand vond ooit de weg terug uit het labyrinth. Het was uiteindelijk de bijzonder knappe en onverschrokken Atheense held Theseus die met de hulp van Minos' dochter Ariadne de Minotaurus versloeg. Voordat Theseus het labyrinth in moest, stopte ze hem een knot wol en een zwaard toe. Na de stier te hebben gedood, kon hij door de afgewikkelde draad (de draad van Ariadne) uit het labyrinth ontkomen.

Op het schilderij is het monster echter een nieuw gezicht gegeven. Het vertelt een andere versie van het verhaal. De Minotaurus zit niet langer meer in het binnenste van het labyrinth, maar troont er als het ware bovenop. De verschijning van het kwaad is in onze tijd veel minder eenduidig dan in de oeroude verhalen.
Kunnen wij het monster een nieuw gezicht geven? Is die stier wel zo kwaad als hij in de oude verhalen verschijnt? Kunnen we daar toch niet anders naar kijken? Het monster heeft zichzelf niet gemaakt. Hij is geboren uit de liefde tussen de koningin en een prachtige witte stier. Wat kan dat vreemde monster in de tegenwoordige tijd voor ons betekenen? Wie of wat is voor ons dat monster? Of is dat ons eigen leven? Zijn we het zelf? En moeten we eerst een grote held worden zoals Theseus, voordat we dit monster kunnen verslaan? Of kunnen ‘gewone mensen' dat ook?
Deze website wil het monster niet onthullen. Het wil mensen ondersteunen in het leren omgaan met zichzelf en de samenleving. l Leren omgaan met conflicten en agressie, met spel en genot, met verdriet en lijden, met mensen uit andere culturen en met onze eigen vrienden en bekenden.


Copyright © 2007-2017 Zelfregie.com | Development by Ligon IT Development